Susza

Ocena: 
5
Average: 5 (1 vote)

Susza trwała już stanowczo zbyt długo. Starsi plemienia pokornie odprawiali jednak swoje modły. Wierzyli, że ich cierpliwość zostanie wkrótce nagrodzona. Zebranych wokół świętego ognia mędrców łączyła jedna myśl, to samo pragnienie. Ciążyła na nich ogromna odpowiedzialność. To od siły ich wiary zależało przetrwanie całej wioski.

Nagle, chwiejąc się nieco, do tipi wpadł jeden z młodszych wojowników. "Stało się!" zawołał. "Jesteśmy uratowani!". Zgromadzeni w środku mężowie wychodzili po kolei, by doświadczyć łaski Wielkiego Manitu i radować się wraz ze swymi rodzinami. Okrzyki triumfu słychać było w całej dolinie. Zabawa trwała do białego rana. A z nieba wciąż lała się woda ognista.